مسعود دلیجانی

همچنان نوری که هر سبزینه ای نوشد مداماز سراپای وجودت شور را نوشیده امهمچنان مرغی که می لغزد درون ابرهادر دل اندیشه های ژرف تو لغزیده امدل به چشمان تو بستم، لیک از چشمان توتا به عمق روح زیبایت به سر غلطیده امدور گشتم تا که گم گردم درون سایه هادر دل هر سایه از بی مایگی رنجیده امچون برون کردم سر و جان از درون تیرگیهمنوا با ضرب باران بر زمین رقصیده امگرم و "پویا" در رهت جان را به کف بگرفته اماز برای حس عام دوستی، رزمیده اممسعود دلیجانی + نوشته شده در چهارشنبه دوم آذر ۱۴۰۱ ساعت 12:50 توسط...

ادامه مطلب